Həyatımın günortasında gəldi
mən yaşamışdım
dodaqlarımın böyür-başında
qırışlar
gecikdiyini deyirdi
baxıb köks ötürdü
əlində bir dəstə
sarı çiçəklər vardı

Davamı...

Sən torpaq gözlərinlə
çiçək bitirdin baxışlarımda.
Mehriban nəfəsinlə
candan ruha ötürüldün.
Süzüldü sevgi yağışların
şəffaf pəncərələrdə
süzüldüm
hər damlama Sən dedilər
bilmədin?

Davamı...

Kimsə çağırır
diksinib ayılan var
saat 7
qırıq bir güzgü önündə
qəşəng bir qız
üz-gözündə su damlası
“salam”
boylanıram ətrafıma

Davamı...

Səni elə bil
bəmbəyaz qardan düzəltdim,
mənim qar oyuncağım.
Və günəş doğanda
gözlərimin önündəcə
əridin.

Davamı...

Hansı qapıda yazacaqlar, görəsən?!
atam evi
nənəm evi
birinci ər
ikinci ər...
sınıq-salxaq kirayələr...
karlarına hansı gələr
cızmaq üçün

Davamı...

Mən eşq küçəsində yaşayıram
yaşım 20—
yox,
mənzil 20
açıq qapı-bacalı
sınıq pəncərəli
bir viranada
çirkinliyimdən qorxur
qonşu uşaqları

Davamı...

Daşlara gömülmüş gözlərimə
dikərsən gözlərini.
Daşlara gömülmüş yanaqlarımdan,
dodaqlarımdan silərsən
qurumuş göz yaşlarımı.
Daşlara gömülmüş qulaqlarıma
hayqırarsan:
“ – Mən səni çox istəyirdim,
                    ay dəli, çooox...”

Davamı...

Səni itirmək bahasına
başa gəldi bu dünya –
bir dünyaya bədəlmişsən
itirincə anladım...
mən də elə hamı kimi...

Davamı...

-    Oxuculara özünüzü təqdim edin. (təhsiliniz, maraqlarınız, həyat tərziniz və s)
-    Çılğın Sevinc. 1983-də dekabrın 26-sında Bakıda doğulmuşam. 44 saylı məktəbin məzunuyam. “Qafqaz” Universitetinin Filologiya fakültəsinin Türk dili və Ədəbiyyatı Bölümünü 2004-də bakalavr, 2006-cı ildə magistr dərəcəsiylə bitirmişəm. Hazırda “İqtisadiyyat” qəzetində bədii redaktor, Xəzər tv-də redaktor kimi çalışıram. Ailənin tək qızıyam. Yaxşı kitabların və fanatcasına sevdiyim gözəl qələmlərin kolleksiyası varımdır.

Davamı...

Ölsəm
daşım özümdən qiymətli
bəlkə baş çəkən tapılar.
Nə qədər ki varam – heç.
Dirilər sevilmək üçündür, yavrum,
Ölülər... bilmirəm.

Davamı...